مانده ام با این کلمه های آماس کرده چه کنم؟
نه شکل شعر می شوند و نه کلام
نه هیچ نوشته ای که ابتدا و انتهایش چیزی حالی ات کنند
نه موسیقی می شوند نه نقاشی
نه هیچ هجا یا فریادی و کاش آوازی
مانده ام چه کنم؟!
می ترسم!
شاید از دنیا رفتم
با این واژها که هیچ زبانی را بر نمی تابند
چه کنم؟!