جدال سختی است
گلاویز شدن با احساسات ناخوشایندی که

مشخص نیست از دل کدام غصه متولد شده‌اند

.و این چنین تلخ و بی‌بهانه می‌گریند

دلم برای زندگی کردن تنگ شده است
انگار یادم رفته باشد روزها برای این آمد و شد می‌کنند
!که چیزی به اسم زندگی شکل بگیرد.تنها یادم می‌آید که زنده‌ام

روز بزرگی است

.آن هنگامه که خود را بدانم

شناختی که رهنمونم کند برای دانستن جهان پیرامونم

.و انسان هایی که در کنارم می زییند

برای لحظات اکنون که زمان آنقدر از من عبور نکرده

تا کرخت و رسوخ نا پذیر شوم؛برای روزهایی که در پیش است

.شناخت نیازمندم

مثل همین روزها

که تیره اند و بارانی

مثل همین روزها که خورشید کم پیداست

و آبی آسمان، قرمز

...انگار دل من هم

* آنچه را که دوست می‌داری بدست بیاور چراکه جز این
.مجبور خواهی شد آنچه را که بدستت آمده دوست بداری
شاو
.پ.ن: برآنچه دلخواه من است حمله نمی‌برم؛ خود را به تمامی برآن می‌افکنم

بیگل

نیستی و من دنبالت می‌گردم؛ تعجب می‌کنی؟
زیاد هم نباید غافلگیر می‌شدی. گاهی من و گاهی خیلی افراد دیگر
.همه‌ی نیاز و مشکل‌شان توی نوع نگرش و نگاه توست

توی ریشخند کردن غصه‌های مذبوحانه‌ی آدمیزاد یا گوش دادن تو
.با عقل سلیم. دیدی که زیاد هم عجیب نیست
اینکه نیاز آدم به مختصات انسانی چون تو باشد که تنها با خودت و با

.حضور خودت تعریف می‌شود
تقریباً از حضورت محرومم رفیق اما از عمیق قلب خوشحال شدم

.وقتی فهمیدم تو در کنار دیگرانی هستی که من بسیار دوستشان دارم

...پ.ن: از انسانی که تویی قصه ها توانم گفت